W zeszłym miesiącu do naszego gabinetu zgłosiła się pacjentka, która 3 tygodnie temu przeszła operację wycięcia pęcherzyka żółciowego. Głównym powodem wizyty nie był jednak ból brzucha, lecz utrzymujący się ból prawego barku, nasilający się przy unoszeniu ręki oraz podczas snu na prawym boku, który pojawił się kilka dni po zabiegu. Pacjentka była zaskoczona możliwym związkiem dolegliwości barku z przebytą operacją jamy brzusznej. To jednak częsty scenariusz, który pokazuje, jak bardzo połączone są ze sobą struktury naszego ciała.
W trakcie wywiadu pacjentka zgłaszała: ból i uczucie ciągnięcia w prawym barku, ograniczenie zakresu ruchu kończyny górnej, dyskomfort w prawym podżebrzu, szczególnie przy głębokim wdechu, blizny pooperacyjne po zabiegu laparoskopowym.
Badanie osteopatyczne wykazało: zwiększone napięcie przepony, ograniczoną ruchomość żeber po stronie prawej, wyraźne zaburzenia ślizgu tkanek w obrębie blizn pooperacyjnych, wzmożone napięcie mięśni obręczy barkowej i szyi.
Już na tym etapie stało się jasne, że blizna po operacji odgrywa kluczową rolę w całym obrazie dolegliwości.
Dlaczego blizna po operacji ma tak duże znaczenie?
Blizna nie jest jedynie zmianą skórną. To struktura, która: wpływa na powięź i głębiej położone tkanki, może zaburzać ruchomość narządów wewnętrznych, zmienia rozkład napięć w całym ciele.
W przypadku operacji pęcherzyka żółciowego blizny znajdują się w obszarze silnie powiązanym z: przeponą, wątrobą, układem nerwowym (m.in. nerwem przeponowym).
Jeśli blizna nie pracuje prawidłowo, może prowadzić do: ograniczenia ruchu przepony, kompensacji w obręczy barkowej, bólu rzutowanego do prawego barku.
Dlatego pomijanie pracy z blizną często sprawia, że leczenie objawowe barku nie przynosi trwałych efektów.
Przebieg terapii osteopatycznej – kluczowa rola pracy z blizną
Terapia została ukierunkowana nie tylko na bark, ale przede wszystkim na przyczynę problemu. Obejmowała delikatną terapię blizn pooperacyjnych (poprawa elastyczności, ślizgu i czucia), normalizację napięcia przepony, poprawę ruchomości żeber i odcinka piersiowego kręgosłupa, terapię tkanek miękkich obręczy barkowej, techniki wisceralne wspierające adaptację organizmu po operacji.
Praca z blizną była jednym z najważniejszych elementów terapii — bez jej uwzględnienia poprawa byłaby jedynie krótkotrwała.
Już po kilku wizytach pacjentka zauważyła:
wyraźne zmniejszenie bólu prawego barku,
poprawę zakresu ruchu,
większą swobodę oddechu,
zmniejszenie uczucia napięcia w obrębie brzucha,
poprawę komfortu codziennego funkcjonowania.
Ten przypadek pokazuje, jak ogromne znaczenie w fizjoterapii i osteopatii ma świadoma praca z blizną pooperacyjną. Nawet niewielkie blizny po laparoskopii mogą wpływać na cały układ ruchu i powodować dolegliwości w odległych częściach ciała.
Jeśli po operacji odczuwasz ból barku, pleców lub szyi — nie ignoruj blizny. Odpowiednia terapia może być kluczem do trwałej poprawy. Dlatego po każdej operacji warto skonsultować się z fizjoterapeutą lub osteopatą w naszym gabinecie. Zapraszamy na Lubartowską 23/21 na Grochowie 🙂 !